Ciesz się życiem » Jak zachować kondycję fizyczną

Chiński system ćwiczeń Tai Chi

admin — Sat, 03 Jul 2010 15:07:55 +0000

Chodziłam na Tai Chi ok. półtora roku. Zapisałam się głownie dlatego, że są to ćwiczenia w pozycji stojącej. Nie lubię ćwiczeń na leżąco. Tai Chi wydawało mi się fajne. Na początku wydawało się trudne do nauczenia.
Ciąg 108 ruchów jest trudny do zapamiętania na początku. Na dobrą sprawę nie ma problemu bo ćwicząc w grupie powtarza się po innych. Chodziłam do Stowarzyszenia Taoistycznego Tai Chi, gdzie jest fajnie i bezstresowo. Ćwiczą ludzie w rożnym wieku i różnej kondycji. Nie ma stresu że coś nie umiesz, źle robisz, że ktoś się na ciebie gapi. Jak źle robisz to starasz się poprawić dany ruch.

Jeden z instruktorów, zafascynowany kulturą Chin, pokazał film ze swojej podróży do tego kraju. Chińczycy są narodem bardzo dbającym o kondycję fizyczną.
Jak się tam wyjdzie o 5 rano na ulicę to okazuje się, że pełno Chińczyków ćwiczy Tai Chi. Ćwiczą całe grupy i wszędzie, przed domem, w parkach.
Piękna sprawa. Komu by się chciało u nas wychodzić o 5 rano.

Są masy systemów Tai Chi.

Akurat w Polsce najpopularniejszy jest system w Stowarzyszeniu Taoistycznego Tai Chi.

Czy u mnie nastąpiła poprawa? Na pewno tak.

kondycja fizyczna
przestraszyłam się ze zaczynam chodzić jak kaczka, jakby mi się miednica rozszerzała od ciągłego siedzenia. Tai Chi skorygowało ten problem. Teraz chodzą sprężyście. Zauważyłam również wzmocnienie mięśni nóg.

Odporność organizmu
To był dla mnie ogromny problem. W czasie gdy ćwiczyłam Tai Chi i też przyjmowałam suplementy, znacznie wzrosła moja odporność.
Co zadziałało? Na pewno jedno i drugie.

Tai Chi mi się niestety znudziło. Nie lubię takiego dokładnego poprawiania każdego ruchu. Szczególnie, że ja nie widzę różnicy. Wykonywanie wiele razy tego samego ruchu i poprawianie, szczególnie jak się nie widzi różnicy pomiędzy jednym wykonaniem a drugim, bywa nudne. Instruktor pokazuje poprawny ruch raz za razem a ja nie wiedzę czym on się rożni od poprzedniego sposobu! Dla mnie to jest zupełnie to samo!
Może nie ma wyczucia własnego ciała?

Właściwie w Tai chi nie ma gorzej czy lepiej, poprawia się i dąży do lepszego wykonania ruchu.

Przerwałam ale myśle żeby znowu zacząć ćwiczyć na wiosnę.

Taniec w kręgu

admin — Tue, 01 Jun 2010 21:32:04 +0000

Od jesieni 2009 chodzą na zajęcia Tańca w kręgu. Są to tradycyjne tańce dla kobiet wywodzące się z różnych kultur. Krok jest prosty choć wymaga trochę wprawy, żeby się go nauczyć, a przede wszystkim skoordynować ruchy. Początkowo było to dość trudne. Ale już po paru miesiącach taniec wychodzi mi coraz lepiej.

Ważna jest koordynacja ruchów i dostosowanie rytmu do grupy tańczących.
Na zajęciach jednak nie chodzi o to, żeby dobrze wypaść, lecz dobrze się bawić i zrelaksować.
Taniec w kręgu uspokaja, wycisza i poprawia koordynację ruchową.

Taniec w kręgu kojarzy mi się z dawnymi tańcami sakralnymi, kiedy to w dawnych wiekach tańcem chwalono bogów.

Taniec ćwiczy koordynację ruchów. Szczególnie spodobał mi się jeden z tańców indiańskich, w którym z każdym krokiem wykonuje się inny ruch rękami. W przepięknym tańcu Źródło, w rytmie na 4, 2 kręgi tańczących zmieniają się miejscami. Początkowo wydawało się to trudne ale w takt muzyki, że grupa tańczących potrafi się zgrać i bardzo płynnie wykonywać ruchy i kroki.
Tańce są różne: wyciszające tańce medytacyjne, szybkie tańce energetyzujące, tańce sentymentalne poprawiające nastrój.

Zawsze najbardziej podobały mi się tańce szybkie, pobudzające do życia. Szczególnie podobają mi się tańce greckie i żydowskie.

Jak się naenergetyzować przy muzyce

admin — Sun, 23 May 2010 12:41:50 +0000

Bolliwoodzka piosenka Jai Ho jest wspaniałym podkładem muzycznym do ćwiczeń energetyzujących zalecanych przez trenerkę Tiens Jesscę Lim.

Wystarczy kilka minut aby nabrać energii i poprawić krążenie.

Taniec polega na uderzaniu energicznie wzdłuż meridianów.

Właściwie powinnam nakręcić filmik i pokazać ale póki co opowiem.

Klaszczemy energicznie w dłonie, na których są wszystkie punkty akupunkturowe ciała
Uderzamy się płaską dłonią wzdłuż rąk aż do ramion – wzdłuż wierzchu ręki i spodu
Uderzamy się energicznie między ramieniem a szyją
Uderzamy się energicznie w okolicę pachy – pachy i te miejsca, które są normalnie zgięte jak zgięcia bioder i kolan wymagają szczególnego rozmasowania
uderzamy się delikatniej po brzuchu, następnie energicznie w zgięcia bioder, które są normalnie schowane gdy siedzimy
uderzamy się delikatniej z tylu w okolice nerek, najlepiej wierzchem dłoni
następnie uderzamy się energicznie wzdłuż nóg i pod kolanami
energicznie wymachujemy rękami do przodu i w tył i na boki co naenergetyzuje ręce zmęczone pracą na komputerze
jeśli mamy drugą osobę to na zmianę uderzamy się płaskimi dłońmi po plecach

Chwila takiego tańca i czujemy się wspaniale.

Mity na temat odchudzania i ćwiczeń fizycznych

admin — Fri, 04 Sep 2009 20:34:33 +0000

Niedawno w Onecie pojawił się artykuł, który obala mity na temat odchudzania.

Nie można odchudzić określonej części ciała – tyje lub chudnie się równomiernie. Niestety są okolice, które najszybciej tyją (u mężczyzn to rejon brzucha, a u kobiet – biodra, pośladki i uda) i najtrudniej chudną.
Bieganie nie szkodzi na kolana – badania przeprowadzone na biegaczach wykazały, że znacznie rzadziej cierpią oni na bóle stawów
zwykły czynny tryb życia nie zapewnia sprawności fizycznej – trzeba ćwiczyć kilka razy dziennie, minimum po 20 minut. Mało tego ćwiczenia trzeba intensyfikować!

W innym zaś artykule na Onecie zalecają jogging jako najlepszą formę odchudzania i nabywania sprawności fizycznej. Najlepsze jest bieganie na przemian z szybkim marszem. Należy oddychać tak jak nam wygodnie, zaopatrzyć się w dobre buty, biegać lepiej w plenerze niż po miejskich chodnikach i często zmieniać trasy żeby się nie nudziło.

Ćwiczenia rehabilitacyjne

admin — Sun, 30 Aug 2009 23:20:03 +0000

Lekarz ortopeda określił moje zwyrodnienie kręgosłupa słowami: „w tym wieku to każdy takie ma”. Dostałam skierowanie na grupowe ćwiczenia korekcyjne. Chodziłam na nie 2 lata. Zapisałam się na godzinę 8 rano więc byłam zmuszona 2 razy w tygodniu wcześnie wstawać. Po ćwiczeniach czułam się dobrze. Same ćwiczenia były dość łatwe, nie wymagające wysiłku. Mięśnie mnie po nich nie bolały. Zajęcie trwają 45 minut więc dość krótko. Czy mi coś pomogły, naprawdę nie wiem. Oczywiście w końcu mi się znudziły bo na każdych zajęciach zestaw ćwiczeń jest dokładnie taki sam. Zmienia się wraz ze zmianą instruktora ale dalej już leci tak samo. Nuda!

Joga

admin — Sun, 30 Aug 2009 22:56:22 +0000

Na jogę zapisałam się w sierpniu 2009 nie wiedząc właściwie czego się spodziewać. Okazało się, że ćwiczenie Tai Chi przez ponad półtora roku nie poprawiło mojej kondycji fizycznej. Mam problem z wykonaniem większości ćwiczeń jogi. Jestem zupełnie nie porozciągana. Ale na razie joga mi się podoba. Na zajęciach (inaczej niż na tai chi) zupełni się nie pocę. Po zajęciach jestem zrelaksowana i czuję się świetnie. Na każdych zajęciach rodzaje ćwiczeń się zmieniają więc nie jest nudno. Nie patrzę na osoby, które ćwiczą lepiej. W końcu to nie jest WF, nikt mi dwói nie postawi, nie muszę być najlepsza. Niepokoi mnie jednak fakt, że instruktorka wprowadza ćwiczenia, które jako żywo przypominają mi szkolny WF – niebezpieczne skoki, stanie na rękach, świeca itp. Oczywiście tu nikt nikogo nie zmusza. Ale zastanawiam się czemu takie akrobacje maja służyć. Na ostatniej zajęcia ludzie zaczęli sarkać wtedy instruktorka wyjaśniła, że będziemy się czuć wspaniale kiedy dopniemy swego i w końcu zrobimy stanie na rekach!? Świetnie, zupełnie jak moje nauczycielki od WFu. Scenariusz raczej będzie taki, przynajmniej dla osób w moim wieku lub starszych, że tych ćwiczeń nigdy nie wykonają. Do zmarnowanego czasu dojdzie jeszcze rozczarowanie!
Wyobrażałam sobie, zresztą tak słyszałam od ludzi znających jogę, że są to ćwiczenia, które wykonuje się powoli, doskonali każdą pozycję. A tymczasem tu robi się wszystko szybko. Pozycje zmienia się tak szybko, że zanim uda mi się wykonać jedną pozycję to grupa już robi dwie następne. Na razie się nie zniechęcam.

Nordic Walking

admin — Sun, 30 Aug 2009 22:39:00 +0000

Ponad rok temu kupiłam sobie kijki do nordic walking. Chodzi się fajnie, przyjemnie. Ale wybrałam się z kijkami tylko 3 razy. Oczywiście brak czasu! Teraz już chyba moda na to przemija bo nie widać ludzi chodzących z kijkami. Kiedyś spotykało się częściej, na ogół starsze osoby. Najfajniej byłoby znaleźć kogoś, żeby chodzić razem i pogadać sobie przy okazji. Oczywiście chodzeniu z kijkami towarzyszy dyskomfort, czy aby nie wyglądam głupio, „co sobie ludzie pomyślą”. Jakby to miało jakiekolwiek znaczeni co sobie o mnie pomyśli ktoś obcy! Ostatnio czytałam powieść Aleksander Wielki Pressfielda i tam jest wzmianka o tym jak młody Aleksander, nie będący jeszcze królem, udał się do Aten. Ateńczycy za coś go skrytykowali. Na to jeden z towarzyszy powiedział do Aleksandra: „Odkąd to wyznaczyłeś Ateńczyków na arbitrów swoich cnót”. I to jest właśnie zdanie które warto zapamiętać. Dlaczego pozwalamy innym ludziom się oceniać. Dlaczego uważamy czyjąś opinię o nas za ważniejszą od naszej własnej.
Wracając do kijków to kiedyś przydarzyła mi się taka historia. Idąc do pracy przemokłam do tego stopnia, że musiałam się rozebrać do bielizny (ktoś pożyczył mi koc). Ubranie jakoś wyschło przez cały dzień. Buty niestety nie. Uznałam, że jak mam złapać grypę jadąc do domu (dojeżdżam półtorej godziny) w budach nasączonych wodą jak gąbki to lepiej wracać w kapciach. I jechałam autobusami i tramwajami przez całe miasto ubrana w fioletowe kapcie.
I nikt tego nie zauważył!!!! Zerkałam na ludzi czy nie dojrzę uśmieszków lub wyrazu zdziwienia. Ale nie!!!

Tai Chi

admin — Sun, 30 Aug 2009 22:23:07 +0000

Tai chi jest systemem ćwiczeń wywodzących się z kultury chińskiej. Polega na wykonywaniu ciągu 118 ruchów, oraz kilku dodatkowych ćwiczeń będących jakby pochodnymi ciągu. Wszystkie ćwiczenia wykonuje się w pozycji stojącej, w ruchu. Zajęcia dla początkujących polegają na nauczenie się tego ciągu. Jest to dość trudne i praktycznie na początku nie sposób tego zapamiętać. Doświadczeni twierdzą, że potrzeba roku aby zapamiętać ciąg ruchów.
Nie jest to problemem, gdyż ćwiczy się raczej na zajęciach, więc wystarczy powtarzać ruchy po innych. Na zajęciach panuje miła atmosfera, nikt nikogo nie krytykuje, nie nakazuje niczego. Niektóry ćwiczą lepiej inni gorzej i jest OK. W końcu robimy to dla zdrowia, aby się rozruszać.
Gdy opowiadałam o zamiarze zapisania się na tai chi, wiele osób ostrzegało mnie, że w tym kryje się „ideologia”, tak jakby chciano mnie ostrzec, że może to być wciąganie do jakiejś sekty. Na ćwiczeniach Stowarzyszenia Taoistycznego Tai Chi żadnej ideologii nie ma. Po prostu się przychodzi i ćwiczy. Nie ma przy tym żadnej teorii. I chyba nie dobrze, bo mi właśnie tego brakuje. Chciałabym dowiedzieć się, jakie poszczególne ćwiczenia mają znaczenie, czemu pomagają. Na pewno bardziej by mnie to zmotywowało.
Jeden z instruktorów wyjaśnił, że część ćwiczeń ma na celu jakby pompowanie krwi i płynów ustrojowych. Ruch jakby rytmicznego siadania i wstawania powoduje jakby pompowanie krwi, która zaczyna lepiej krążyć i zapobiega to zastojom. Mi brakuje trochę tej teorii. Szkoda, że działalność stowarzyszenia ogranicza się tylko do ćwiczeń. Gdyby były np. jakieś wykłady na temat kultury chińskiej, spotkanie, pogadanki, byłoby chyba ciekawiej.
Tai chi zaczyna mnie powoli nudzić. Jak wszystkie ćwiczenia niestety.
Poza tym podczas ćwiczeń człowiek się intensywnie poci. Jest to normalne, ale mało przyjemne. Trzeba mieć ręcznik i koszulkę na zmianę.
Ćwiczę ponad półtora roku i zastanawiam się czy przyniosło mi to jakiś efekt zdrowotny. Jedne na pewno. Mam pracę siedzącą i wcześniej zaczęłam łapać się na tym, że chodzę jak kaczka, tak jakby mi się miednica jakoś rozsunęła. Wybrałam się kiedyś na spacer i zdałam sobie sprawę, że idzie mi się strasznie ciężko, z wysiłkiem. Zmieniłam chód na bardziej sprężysty i od razu szło mi się lżej. Otóż ten problem minął w skutek ćwiczeń tai chi. Teraz chodzą normalnie, sprężyście. Niestety ćwiczenia jogi wykazały, że tai chi nie wpłynęło na rozciągnięcie moich mięśni.

Siłownia, aerobik i taniec towarzyski

admin — Sun, 30 Aug 2009 21:56:49 +0000

W trosce o swoją kondycję fizyczną zapisywałam się na różne zajęcia w siłowni, aerobik, kursy tańca.
Siłownia – nuda! Robienie wiele razy tego samego ćwiczenia, jeszcze do tego często spory wysiłek fizyczny – po prostu zbyt nudne!
Aerobik – to mi się dużo bardziej podobało. Ćwiczenia fajne, w ruchu. Ale nie mogłam kondycyjnie wytrzymać długich minut skakania. O ile w domu, przy muzyce, we własnym tempie mogłam skakać długo, to na zajęciach było gorzej. Jak ze wszystkim i to mi się znudziło.
Taniec towarzyski – uwielbiam tańczyć, wiele razy zapisywałam się na różne kursy tańca. Szło mi tak sobie. Chociaż nie jestem całkiem beztalenciem bo kiedyś na dyskotece poprosił mnie do tańca jeden z tamtejszych gwiazdorów – facet, z grupy świetnych tancerzy, którzy zawsze tańczyli w rogu sali. Powiedział, że jestem całkiem dobra. To był duży komplement. Uwielbiałam chodzić na dyskoteki i byłam najszczęśliwsza gdy znalazłam grupę dziewczyn, z którymi mogłam chodzić. Ale niestety grupa się rozpadła i coraz trudniej mi było znaleźć kogoś kto poszedłby ze mną na dyskotekę. Uwielbiam tańczyć w domu, przy głośniej muzyce, choć teraz już nie mam takiej kondycji jak kiedyś.

WF w komunistycznej szkole podstawowej

admin — Sun, 30 Aug 2009 21:43:52 +0000

Zawsze marzyłam o tym aby mieć ładną, zgrabną sylwetkę i dobrą kondycję fizyczną. Niestety, niby figurę mam nie najgorszą ale z kondycją jest marnie. Przy tym nie lubię ćwiczyć, nie lubię sportów.
Jako dziecko padłam ofiarą „nie biegaj bo się przewrócisz” i komunistycznej szkoły podstawowej, gdzie przygotowywano nas do roli wysportowanych robotników. Jak często podkreślała nasza wychowawczyni: „państwo ludowe nie potrzebuje inteligencji lecz klasy robotniczej”.
WF w szkole podstawowej był dla mnie koszmarem. Co najgorsze wydawało mi się, że dla wszystkich innych dzieci jest to najprzyjemniejsza lekcja. Dopiero w późniejszym wieku, gdy pogadałam z dorosłymi kobietami, większość z nich przyznała mi się, że też nienawidziły lekcji WFu.
Przede wszystkim te okropne stroje: biała koszulka i okropne czarne majty, które musiałyśmy nosić. Nie sposób w tym wyglądać łanie, a poza tym widać każdy mankament sylwetki. W tym wieku ma się takie kompleksy, że każdej dziewczynce wydaje się, że jest brzydka i za gruba. Ja miałam straszne kompleksy, szczególnie że byłam jedną z najwyższych i najmocniej zbudowanych dziewczyn w klasie. Dopiero po latach, gdy obejrzałam swoje zdjęcia z kolonii (miałam 14 lat), zobaczyłam, że byłam szczupłą i zgrabną dziewczynką. A mi się wydawało że jestem jakimś grubasem. Pamiętam, że marzeniem był pretekst pozwalający ćwiczyć na WFie w długich dresach, które ukrywałyby nogi. Ale oczywiście skąd wziąć taki pretekst?
W ostatniej grupie przedszkola zostałam uwikłana w konflikt ze zgraną paczką dziewczyn. Rodzina wywierała na mnie nacisk, żeby się z nimi kolegować. Niestety grupka ta widziała to inaczej i żebym się odczepiła wykręciły mi pare numerów. Jednym z nich było rozpuszczenie plotki: „Małgosia nie umie szybko biegać”. Miałam w tym momencie przechlapane… a na WFie byłam zawszę obwiniana o przegraną w jakiejś grze.
Kolejnym problemem były trudne ćwiczenia. Chciano pewnie wyłowić sportowe talenty i na WFie ćwiczyłyśmy np. skoki przez kozła (o mało sobie wtedy ręki nie złamałam), chodzenie po równoważni, skoki przez skrzynię, itp. i oczywiście przewroty. Nie wiem dlaczego ale gdy moje nogi tracą kontakt z ziemią, a ciało leci nie wiadomo gdzie, napawa mnie przerażeniem. Kolejni nauczyciele WFu uznali za swój punkt honoru nauczyć mnie (i inne łamagi) przewrotów. Na prawie każdej lekcji, łamagi były brane na bok i do upadłego ćwiczyły przewroty. Jakoś je robiłam i nic mi się nie stało ale nienawidziłam tego i lęk przed tym ćwiczeniem nigdy nie ustał.
Jak mogło się biedne dziecko przed tym bronić!!!! Najprościej – zapominając kostiumu. Bez kostiumu nie można ćwiczyć więc notorycznie zapominałam kostiumu i miałam spokój.