Koci Dom

Ogród jest dla kota miejscem niezwykle intrygującym. Najmniejszy podmuch wiatru powodujący ruch liści na krzewie może stać się początkiem świetnej zabawy. Penetracja terenu wypełni kotu całe godziny, gdyż ciągle coś tam się zmienia. Pamiętajmy jednak, że ogród kryje w sobie pułapek.

Jeśli mamy w ogrodzie oczko wodne, to bądźmy pewni, że nasza pociecha bardzo szybko zaprzyjaźni się z karasiami, karpiami i innymi żyjątkami zamieszkującymi zbiornik. Będzie krążyć dookoła, wkładać łapki do wody i w sobie tylko znany sposób komunikować się z wodną bracią. Kot jest nieprzewidywalną istotą, szczególnie podczas zabawy, niezaplanowana kąpiel jest więc bardzo prawdopodobna. Znam koty, które świetnie pływają, przedstawiciele pewnych ras uwielbiają wręcz wodę. Jednak dla większości kotów wpadnięcie do głębokiej wody to ogromny stres, który może powodować paraliż całego ciała, co mogłoby skończyć się tragicznie dla naszego poszukiwacza przygód ogrodowych. Basen jest jeszcze bardziej niebezpieczny, ponieważ nawet jeśli kot zapanuje nad stresem i błyskawicznie wykaże się umiejętnością pływania, to z prędkim wydostaniem się z basenu może mieć kłopot.

Wiele roślin, które podziwiamy, jest w całości lub jakiejś części trujących dla zwierząt. Koty zwykle instynktownie je omijają, ale rozsądniej jest zrezygnować z nich w naszym ogrodzie lub sadzić w miejscach niedostępnych dla kota. Większość z niżej wymienionych roślin może spowodować, że kot się tylko rozchoruje, ale niektóre są śmiertelnie groźne

Rośliny dekoracyjne (np. do ozdabiania bukietów).

Amaryllis sp.- amarylis, amarylek
Celastrus sp. - dławisz, słodkogorz
Chrysanthemum sp. - chryzantema, złocień
Colchicum autumnale - zimowit jesienny
Euonymus japonicus - trzmielina japońska
Euphorbia milii - wilczomlecz
E. pulcherrima - poinsecja
Helleborus niger - ciemiernik
Ilex sp. - ostrokrzew
Phoradendron sp. - jemioła
Solanum pseudocapsicum - ozdobna odmiana wiśni

Rośliny doniczkowe

Alocasia sp.
Aloe vera - aloes
Azalea sp. - azalia
Diffenbachia sp. - diffenbachia
Dracaena - dracena, smokowiec
Fikusy
Geranium - pelargonie
Hydragea sp. - hortensja
Hedera helix sp. - bluszcz pospolity (wiele jego odmian)
Ligustrum sp. - liguster
Narcissus sp. - narcyz
Nicotiana sp. - tytoń ozdobny
Philodendron sp. - filodendron
Rhododendron Ficus sp. - różanecznik, rododendron

Rośliny ogrodowe i dziko rosnące

Abrus precatorius
Actaea spicata - czerniec gronowy
Allium sp. - czosnek
Parthenocissus quinquefolia - dzikie wino
Atropa belladonna - pokrzyk wilcza-jagoda
Aconitum sp. - tojad
Aesculus hippocastanum - kasztanowiec zwyczajny
Arisaema triphyllum - obrazkowiec
Awokado - roślina zielona
Buxus sp. - bukszpan
Cestrum nocturnum
Clematis virginiana - powójnik wirginijski
Conium maculatum - szczwół plamisty
Convallaria majalis - konwalia majowa
Cyclamen sp. - fiołek alpejski, cyklamen
Daphne mezereum - wawrzynek wilcze łyko
Datura sp. - bieluń
Delphinium - ostróżka
Descurainia pinnata
Digitalis purpurea - naparstnica purpurowa
Dicentra cucullaria - biskupie serduszka
D. spectabilis - ładniszka okazała, dicentra
Grzyby - wszystkie gatunki mogą stanowić potencjalne zagrożenie
Hydrangea sp. - hortensja
Ipomea purpurea
Kalmia latifolia - kalmia wielkolistna
Kwiaty cebulkowe takie jak tulipan, hiacynt, irys
Laburnum sp. - złotokap
Lantana camara
Lathyrus sp. - groszek pachnący
Ligustrum vulgare - ligustr pospolity
Liliaceae - liliowate
Lobelia sp. - lobelia
Lupinus sp. - łubin
Melia azedarach
Narcissus sp. - narcyz
Nerium oleander - oleander
Papaver sp. - mak
Parthenocissus quinquefolia - winobluszcz pięciolistkowy
Physalis sp. - miechunka
Phytolacca americana - szkarłatka amerykańska
Primula - pierwiosnek
Prunus sp. - drzewa I krzewy wiśniowate (wiele odmian, m.in. dzika wiśnia, morela, brzoskwinia)
Ranunculus sp. - jaskier
Rheum rhaponticium - rabarbar
Rhus toxicodendron L. - czyli sumak jadowity
Ricinus communis - rącznik pospolity
Robinia pseudoacaria - robinia akacjowa, grochodrzew
Sambucus nigra. - czarny bez (również jagoda)
Sanguinaria canadensis
Solanaceae - psiankowate (np. zielona część ziemniaka i surowy, ale również bieluń)
Solanum lycopersicum - pomidor (roślina zielona, nie owoc)
Taxus sp. - cis (cała roslina)
Triglochin maritimum - świbka morska
Urtica sp. - pokrzywa
Veratum viride - ciemiężyca
Wisteria sp. - słodlin, glicyna, wisteria
Ziarna jabłek (nasiona)

Tego rodzaju trujące substancje powinny być starannie chowane w miejscu, którego na pewno nie odwiedza nasz kot (np. w garażu lub składziku). Jeśli już musimy użyć nawozów regenerujących glebę, nie wypuszczajmy w tym czasie (i okresie tuż po nawożeniu) kota na zewnątrz.

Domowe zwierzęta nie powinny mieć również dostępu do środków przeciw ślimakom, gryzoniom i insektom ani do pestycydów i środków do konserwacji drewna. Niebezpieczne dla naszych pupili są też opary benzyny, tlenek węgla, farby do malowania oraz oleje i lakiery.

Jeśli chcemy zatrzymać kota w ogrodzie, należy postawić wysokie ogrodzenie z daszkiem opadającym do wewnątrz, czyli wolierę. Powinno to uniemożliwić mu odbywanie dalszych wycieczek i utrudnić obcym kotom wstęp na teren posesji. Ale nie zawsze się to udaje, ponieważ rosnące blisko płotu drzewo pomoże kotu przejść na drugą stronę.

Czasami świetnie sprawdzają się szelki z długą na kilka metrów smyczą. Stosując jednak tę metodę, musimy bacznie obserwować zwierzę, ponieważ siedzący na drzewie kot może się w nie zaplątać i zawisnąć na gałęzi, co może skończyć się dla niego tragicznie.

Woliera pozwoli kotom przebywać na świeżym powietrzu i zabezpieczy jednocześnie przed wieloma niemiłymi niespodziankami, o których pisałam wcześniej. Powinna to być lekka konstrukcja przykryta dachem, ze wszystkich stron zabezpieczona siatką, z pełną, najlepiej drewnianą lub inną zmywalną podłogą. Woliera musi być przestronna, odpowiednio wysoka, z dużą ilością słońca, półcienia i cienia. Najlepiej, jeśli zbuduje się ją od zawietrznej strony, tak żeby wiatr w niej nie hulał. Północna strona domu nie nadaje się do postawienia woliery ogóle, zaś południowa jest najlepsza pod warunkiem bliskości drzew i częściowego zacienienia. Dobrze jest zainstalować w środku półki, przeszkody i pieńki do drapania. Jeśli woliera dla kotów jest przedłużeniem pokoju dziennego, to ciekawie urządzona meblami z wikliny może latem posłużyć nam za kącik herbaciany, gdzie razem z naszymi kotami gościć będziemy znajomych i rozkoszować widokiem ogrodu.

Anna Wilczek

KOT 9 - maj 2006
magazyn dla miłośników kotów.